Ushbu maqolada tergov va sud organlarida korrupsiyaga qarshi kurashish jarayonida sun’iy intellektdan foydalanishning nazariy asoslari va amaliy imkoniyatlari tahlil qilingan. Jinoyat-protsessual faoliyatdagi huquqiy diskresiya korrupsiyaviy xavflarni kuchaytirishi, sun’iy intellekt esa qaror qabul qilishda subyektivlikni kamaytirishi ko‘rsatib o‘tilgan. “Kuchsiz” va “kuchli” sun’iy intellekt modellari, reaktiv va proaktiv tizimlarning afzallik hamda cheklovlari ilmiy nuqtayi nazardan yoritilib, tergov jarayonida ACE kabi tizimlarning qo‘llanish tajribasi o‘rganilgan. Sun’iy intellektni to‘liq mustaqil qaror qabul qiluvchi subyekt sifatida qo‘llash texnik va huquqiy jihatdan hozircha maqsadga muvofiq emasligi asoslangan. Shu bilan birga, inson nazorati ostidagi SI tizimlari jinoyat-protsessual jarayonlarning shaffofligi va samaradorligini oshirishda istiqbolli mexanizm sifatida baholangan.